۱۴ ژوئن ۱۹۴۱، ساعت ۳ صبح. بیش از ۴۰ هزار نفر از مردم استونی، لتونی و لیتوانی توسط شوروی به سیبری تبعید می‌شوند. در میان آن‌ها ارنا، دانشجوی فلسفه و مادر شاد یک دختر کوچک حضور دارد. ارنا که از همسرش جدا شده است، به همراه دخترش و دیگر زنان و کودکان به مناطق دورافتاده سیبری فرستاده می‌شود. با وجود گرسنگی، ترس و تحقیرهای وحشیانه، ارنا در پانزده سال آینده هرگز حس آزادی و امید به بازگشت به وطن را از دست نمی‌دهد.